Witamina K i jej formy zastosowań

Witamina K jest grupą związków o podobnej budowie oraz aktywności biologicznej. Witamina K rozpuszcza się w tłuszczach, a jej przyswajalność w organizmie zależy od obecności soli kwasów żółciowych. Witamina ta, dociera przede wszystkim do wątroby. Niewielkie jej ilości gromadzą się także w innych tkankach i narządach: wątrobie, kościach, nerkach, mózgu, sercu i trzustce. Do najważniejszych funkcji witaminy, należy udział w procesach krzepnięcia krwi oraz w gospodarce wapniowej organizmu.

Witamina K1  (filochinon) syntetyzowana jest w roślinach, witamina K2 (menachinon) – przez organizmy zwierzęce oraz bakterie fermentujące, z kolei witamina K3 (menadion), jest syntetyzowana chemicznie. Witamina K2 występuje również w 2 postaciach: K2 MK4, K2 MK7. Forma MK7 jest najlepszą formą tej witaminy dla naszego ciała. Organizm pozyskuje witaminę K na drodze syntezy w jelicie, przy udziale bakterii jelitowych. Taka synteza jelitowa witaminy K przez bakterie E. coli powinna zapewnić ponad połowę dziennego zapotrzebowania, które wynosi około 1 mikrogram na kg masy ciała. Z racji, iż powszechnym zjawiskiem jest występowanie zaburzeń flory bakteryjnej jelit, znacząco maleje rola wewnątrzustrojowej syntezy witaminy K, stąd potrzeba dostosowania diety do potrzeb organizmu.

Najwięcej witaminy K dostarczają warzywa zielonolistne, takie jak szpinak, jarmuż, botwinka, brukselka, brokuły, nać pietruszki, sałata. Witamina K występuje również w truskawkach i oleju sojowym. W nieco mniejszych ilościach można spotkać ją również w produktach pochodzenia zwierzęcego, m.in. w wątrobie wołowej i jajkach. Związek ten zawierają także oleje roślinne czy produkty fermentowane. W przeciętnej diecie dostarczamy do organizmu przede wszystkim witaminy K1 pochodzenia roślinnego i znacząco mniej witaminy K2 z organizmów zwierzęcych.

Zastosowanie witaminy K w chorobach

Witamina K działa przeciwzapalnie oraz zmniejsza poziom cholesterolu we krwi. Istniało przekonanie, że niedobór witaminy K związany jest jedynie z nieprawidłową krzepliwością krwi. Dzisiejsza wiedza medyczna potwierdza, że witamina K jest ważnym czynnikiem regulującym metabolizm kostny, co przekłada się na prewencję osteoporozy. Regulowanie gospodarki wapnia przez witaminę K, poza wzmacnianiem kości i zębów, minimalizuje ryzyko wapnienia ścian naczyń krwionośnych. Kumulowanie się wapnia w tętnicach, może zwężać ich światło, co za tym idzie, może prowadzić to do ograniczenia przepływu krwi oraz sprzyjać rozwojowi miażdżycy. Związek ten może ponadto ograniczać zachorowania na kilka typów nowotworów, zwłaszcza raka jajnika, prostaty, okrężnicy, nerki. U pacjentów ze zwłóknieniem wątroby witamina ogranicza zachorowanie na raka wątroby. Zwiększa także wrażliwość tkanek na insulinę, co ogranicza zachorowalność na cukrzycę.

Niedobory witaminy K

Witamina K jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu w każdej grupie wiekowej. Wykazano, że niedobór witaminy K2, która odpowiada za właściwe rozmieszczenie wapnia w naszych kościach, powoduje demineralizację kości.  Na niedobór witaminy wskazują: często powstające siniaki, spowolnione gojenie się ran, krwawienia z dziąseł i nosa, obecność krwi w moczu, czy obfite miesiączki. Braki witaminy K u osób dorosłych występują również w przypadku poważnych chorób jelit i wątroby, bądź w sytuacji długotrwałego zastosowania antybiotykoterapii. Osoby starsze, często hospitalizowane, chore na serce, po udarze, czy biorące leki przeciwzakrzepowe mogą mieć zaburzenia wchłanialności witaminy K. W grupie ryzyka występują również osoby chore na: celiakię, zespół złego wchłaniania, cholestazę, przewlekłe zapalenie trzustki, mukowiscydozę. Niedobór witaminy K można zdiagnozować poprzez wykonanie wskaźnika INR.

Category:

Share: